Florence Aubenas: Dans la peau d'une travailleuse précaire

Als je iemand uit je nabije omgeving verliest, als je zelf ziek bent, als je de dood al eens beangstigend diep in de ogen hebt gekeken, dan zet dat alles in een nieuw perspectief. Je weet plots wat écht belangrijk is in je leven. Je wilt er geen dooie boel van maken. Je dóét dingen, stelt ze niet uit.

No time to waste. Je wacht net niet met de leuke, belangrijke dingen tot Piet De Doodt om de hoek komt loeren.
Stel je daarom vandaag nog de vraag: wat als je nog maar 30 dagen te leven had? Hoe anders zou je de dingen aanpakken?

Je leest het in Flair van 28 september